Карлос Алкарас ва Хуан Карлос Ферреро ўртасидаги ажралиш — замонавий теннисдаги энг муҳим мураббий-шогирд лойиҳаларидан бирининг якуни сифатида баҳоланмоқда. Уларнинг ҳамкорлиги фақат спорт натижалари билан эмас, балки ишонч, интизом ва узоқ муддатли стратегия асосида қурилгани билан ҳам ажралиб турарди.
Ферреро Алкарасни ёшлигидан шакллантириб, нафақат техник ва жисмоний жиҳатдан, балки руҳий томондан ҳам етук спортчи сифатида тарбиялади. Академиядаги қатъий тартиб, 2020 йилги локдаун даврида олиб борилган ёпиқ тайёргарлик ва “tough love” ёндашуви Алкараснинг тез етилишида ҳал қилувчи омил бўлди.
Натижалар узоқ куттирмади: Алкарас ёшлигидаёқ “Катта дубулға” чемпиони бўлди ва теннис элитасидан жой олди. Бироқ мураббий соғлиғи билан боғлиқ муаммолар ҳамда янги шартнома юзасидан келишмовчиликлар бу мустаҳкам иттифоқнинг узилишига олиб келди.
